Via de site van Alex Albrecht kwam ik op een site terecht waar een paar dames je uitleggen hoe je een pc in elkaar bouwt om er vervolgens linux op te kunnen gaan draaien. Vanaf komende maandag beginnen ze met definitieve filmpjes posten zoals ik het lees, maar van de afleveringen zijn al stukjes te downloaden. De url is al helemaal top: http://www.linuxvirgin.info/
Het idee doet een beetje aan als HaXXXor, maar dan iets beschaafder.

Allemaal leuk en aardig, maar als ik de stukjes zo zie zie ik ze alleen een shuttletje in elkaar zetten (en dan zelfs een zwarte kast met een witte cdrom-speler, wat een zonde!) en voor de rest kom ik nergens iets met linux tegen, afgezien van de poster aan de muur.
En als ik een screencap als onderstaande zie, dan vraag ik me ook nog af in hoeverre dit wel echte dames zijn die het ons allemaal zo netjes uitleggen. Of zijn ze wel echt en kijken ze in het bewuste shotje gewoon een beetje raar? Kijk en oordeel zelf.

Ben je even lekker SuperTux aan het spelen, en wat ziet mijn oog ineens? Een wel heel bekende vis:

Dopefish, ons allen bekend van het welbekende Commander Keen. Deze groene vis komt wel vaker terug in games, maar aangezien ik niet zo heel veel games speel zie ik hem niet zo barstend vaak langskomen. Een mooi overzicht is op internet wel terug te vinden op www.dopefish.com

Had ik het een maandje terug nog over Schnappi, nu alweer.. zo leuk als het deuntje een paar maanden terug was, zo irriterend is het nu. Overal waar je komt zingt iedereen ‘Ich bin Schnappiiiiii’ en vinden ze zichzelf stoer. Het begon net een paar dagen na mijn vorige post al toen ik voor mijn werk in een woonkamer zat waar een wiet-rokend figuur Schnappi zat te zingen. Als je dat ziet krijg je al grote vraagtekens bij de hele zin van dat groene beest. En nu kun je er niet meer aan ontkomen, iedereen heeft het er over.

Tot overmaat van ramp heeft de Nederlandse media er zoveel lucht van gekregen dat een of andere gare platenmaatschappij het in zijn hoofd heeft gekregen om er een Nederlandstalige versie van te maken waarin en of ander dom blaag zingt ‘Ik ben Schnappi, de kleine krokodiiiiiiiil’. De radiozenders draaien bijna niks anders meer dan Schnappi, en helaas wordt de lokale discotheek overspoeld met Schnappi-symathisanten.
Ik zou er onderhand liever een handtasje van maken, van die hele Schnappi.