Nou is ‘t hier normaal al wel eens stil maar de laatste tijd helemaal.
Dat kwam omdat ik ‘eventjes’ met Marleen naar Canada was. We zijn naar Calgary geweest, (onder andere) naar het WK Allround schaatsen.
En wat een avontuur was ‘t. Naar dat men mij altijd heeft gezegd dat Canadezen veel vriendelijker en heel anders zijn dan Amerikanen vond ik ‘t nog wel meevallen. Mensen zijn vaak overdreven vriendelijk (altijd vragen hoe ‘t is ( ‘hi how are you’ etc) ook al heb je iemand nog nooit van je leven gezien, etc etc), dit was alleen niet anders dan wat ik in Amerika heb meegemaakt (hoewel mijn Amerika-ervaring niet veel verder reikt dan New York). Heb ik ooit van Amerika gezegd dat daar geen koffiecultuur heerst (geen idee of dat terecht was), in Canada (of in ieder geval Calgary) heerst hij zeker. Iedereen loopt met koffie op straat en op minstens elke hoek van de straat heb je een coffeeshop (eentje waar ze wel koffie verkopen).
Op ons avontuur om het schaatsstadion te vinden en daar in de buurt onze maag gevuld te krijgen (wat trouwens niet moeilijk was, de olympic oval zit recht op het universiteitsterrein en die studenten leven zelfs op zondag en dan is de ‘kantine’ ook open) zijn we een keer lopend ingehaald door Gerard Kemkers, hebben we bij de Nederlandse junioren, de japanse coach en Ingrid Paul in de kantine zitten eten en hebben we bijna Sven Kramer van de fiets af gelopen (wat wil je ook, hij belt tijdens het fietsen, dat is heel onverstandig). Ohja, en ik heb Chad Hedrick goedemorgen gewenst op zondag (en je ziet het resultaat
).
Opvallend is hoe ontzettend dichtbij de schaatsers komen. Buiten de tijden lopen ze gewoon in het wild rond, tijdens het inlopen lopen ze recht voor je langs en na de tijd lopen ze er ook weer net zo normaal bij dan anders, zelfs al hebben ze een wereldrecord geschaatst. Het lijken wel gewone mensen!
Na het schaatsen zijn we naar Banff geweest, een plaats in het Banff National Park (in de Canadian Rockies) die nog zeer touristisch bleek ook. Daar zijn we met een gids naar Lake Louise en een paar plekken geweest, en de volgende dag naar een bevroren canyon. Zeker onvergetelijk te noemen, zo geweldig. En gister alweer thuis gekomen. Aan de ene kant is het vlot gegaan, en aan der andere kant leek het ook weer een eeuwigheid dat we weg zijn geweest. Maar we hebben ons in ieder geval niet verveeld.
Op foto’s moeten denk ik nog gewacht worden, ik moet eerst maar een selectie maken uit de 330 foto’s die ik geschoten heb.