Nou, gistermorgen zijn we dus weer aangekomen op Schiphol, na een korte maar mooie vakantie. Het was wel meteen lekker Nederlands vertrouwd: het vliegtuig was nog niet geland of de regendruppels zaten al tegen de ruit.
Thuisgekomen kon ik meteen al genieten van de cd’s die ik in New York heb meegenomen (de nieuwe Community Service cd van The Crystal Method is toch zeker weer een aanrader) en van alle foto’s en gare video-opnamen.

Foto’s volgen nog. Als opwarmertje heb ik alvast Tourist Guy zitten spelen op het Empire State Building:

Afgezien van dat er in Central Park een vogel op mijn kop heeft gescheten vind ik New York toch 100% meevallen. Mooie stad, sociale mensen, meer van dat.. eigenlijk is het hier bijna net als Amsterdam, maar dan wat verder van huis en alles is wat groter.
Soms is het hier nog steeds stervenskoud, vooral als het een beetje waait. Maar dat mag de pret niet drukken.

Wat me wel opvalt is dat ondanks dat er hier niet zo’n koffiecultuur heerst als thuis, dat je hier overal de koffiehuisjes van Starbucks tegenkomt. En de koffie is daar nog enorm lekker ook. Tijd dat ze er wat meer van in Nederland gaan neerzetten.

En wat mensen zeggen over ‘groot’ eten is zeker niet gelogen. Een ‘footlong’ broodje bij de Subway is niet een maar 2 voeten lang. De croissants hebben net zoveel inhoud als 4 Nederlandse. Zelfs de sinaasappels zijn bijna 2x zo groot als bij ons. Van de sinaasappel die ik vanmorgen had kreeg ik alleen blauwe vingers tijdens het pellen, dus helemaal vertrouwen doe ik hem niet.

Ooooh wat is het koud. Ik ben gewend om (net als gisteravond) ‘s avonds om 11 uur in t-shirt op het balkon te zitten met uitzicht over de stad en een bijna-altijd loeiend autoalarm (met volle kermis aan) beneden aan de stoep.
Maar nu kwam ik vanmiddag aan in Newark, en het blijkt hier gewoon haast te vriezen, zo lijkt het. ‘s Avonds een trui en een jas aan en ‘t is nog koud! Wat een ellende..

Nou, als ik over een paar weken doodziek ben weet ik waar het van komt.
We zijn gisteren voor zo’n 3 uur in het regenwoud geweest met een gids. 3 Kilometer het bos aan in lopen en weer terug. Geweldig om dat een keer mee te maken. We hebben veel aparte bomen gezien, veel kikkers, zelfs nog wat apen. Zeer de moeite waard.
Nadeel is dus alleen dat het er stikt van de muggen, en of je nou spul op hebt of niet, ze blijven je lekker vinden.

Het is hier nu 7 uur ‘s morgens, over een half uurtje gaan we naar het vliegveld. Van daaruit gaan we weer half terug naar Newark, en daar vandaan gaan we voor een heel klein tijdje naar New York. ‘The concrete jungle’. En zoals mij eergister is verteld ‘Alles wat niet Panama City is is New York’. Als je ziet hoe rustig het hier soms op straat is kan ik me dat goed voorstellen.

En zo van het een op ‘t andere moment zit je in een hele andere wereld. Zit je ‘s morgens nog bij een zwembad aan het strand cocktails te drinken, een paar uur later sta je in een jeugdherberg waar het stikt van de mensen, en een bult geluid van de stad buiten.

Maar dat mag de pret niet drukken. Ik heb gisteravond door de stad gelopen, en met een Zwitser gepraat die alles had verkocht alleen maar om van Mexico naar Chili te reizen (per openbaar vervoer).

Heel apart.. zit je met een Amerikaan en een Japanner te praten tijdens de lunch, en dan vraagt de Amerikaan aan de Japanner of ze in Japan ook ‘Tom & Jerry’s’ ijs hebben. Ik vraag aan die Amerikaan ‘Is that kinda like Ben & Jerry’s ice?’. Blijkt ze dat te bedoelen. Dat ik een Amerikaan nog moet vertellen hoe een Amerikaans product (aannemend dat Ben & Jerry’s Amerikaans is) nou eigenlijk echt heet.

Ik vertrek vandaag uit het eerste hotel en ga nu voor een paar dagen naar Panama City naar het andere uiterste qua slaapplek dan waar ik nu zit, zal me benieuwen hoe de reis verder verloopt.

Tjonge, het eerste wat je ziet als je landt op het vliegveld Newark (dat ligt naast New York) is de Ikea. Denk je Europa uit te zijn, zie je meteen een Ikea!
Zelfs het vrijheidsbeeld zie je pas als je later weer opstijgt naar de volgende bestemming. Zoals mij laatst al eens werd gezegd, ‘het enige land ter wereld waar pa na ma komt’.

Wat hier opvalt is vooral dat de vogels hier wel zo brutaal zijn dat ze in het restaurant zo naar binnen vliegen en ‘t eten bijna bij je van het bord graaien. Naast dat is het hier ook een beetje warmer dan thuis.

Alweer een maand sinds de laatste keer dat ik iets neer heb gemikt. De vorige keer lag Nederland vol sneeuw, en nu kunnen we bijna alweer de hele dag in t-shirt rondlopen.
Ondertussen kan ik mededelen dat ik dinsdagmorgen voor een aantal dagen vertrek naar Panama.

Het is wel een raar gevoel, gisteren was ik voor mijn gevoel haast afscheid aan het nemen van Nederland, alsof ik hier nooit meer terugkom. Maar het is toch wel zeker de bedoeling dat ik voor het eind van de maand weer terug ben. 21 April heb ik immers een toneelopvoering, daar moet ik wel bij zijn.

Of ik er veel over hier ga neerzetten tijdens mijn verblijf moet ik nog zien. Grote kans dat mijn broer dat meer doet, hij is er ook bij. Check zijn website: http://www.krizzz.nl/

Het schijnt een beetje te sneeuwen.

Linkje werkt op moment van schrijven nog niet, het plaatje is er al wel. En voor de goede orde: http://www.giro555.nl/